Soms is het verschil tussen weerstand bieden aan een verandering en met die verandering meebewegen van binnenuit bijna niet te zien. Het laat zich niet zien als een groot of dramatisch teken, maar eerder als een subtiele innerlijke textuur.

Je merkt dat je weerstand voelt wanneer er een beklemming op je borst ontstaat. Wanneer elke mogelijke keuze aanvoelt als verlies. Wanneer je geest blijft vasthouden aan het bekende, zelfs als iets in jou voelt dat er nog iets onafgemaakt is.

Weerstand klinkt vaak als ronddraaiende gedachten. Als een innerlijk “nog niet”. Als het steeds opnieuw controleren van dezelfde angsten, alsof je wilt bevestigen dat ze er nog steeds zijn.

Flow voelt anders.
Het betekent niet dat iets pijnloos is. Het betekent niet dat het moeiteloos is. En het betekent zeker niet dat het altijd makkelijk is. Het betekent alleen dat je er niet langer tegen vecht.

Zelfs wanneer iets je bang maakt, kan er toch een vreemd gevoel van juistheid ontstaan. Alsof er diep vanbinnen iets verschuift. Alsof je innerlijke wereld zich langzaam herschikt om ruimte te maken voor wat wil ontstaan.

Vaak vraagt een verandering eerst om eerlijkheid, lang voordat ze om actie vraagt. En je weet dat je begint mee te bewegen op het moment dat je stopt met onderhandelen met je oude zelf.

Divine Warrior