Twijfel houdt je soms voor de gek. Het laat je aan jezelf twijfelen, aan je gevoelens, aan je intuïtie en aan wat je diep vanbinnen eigenlijk al weet. Je voelt dat iets niet goed zit, maar toch begin je jezelf vragen te stellen. Misschien ben ik te gevoelig. Misschien maak ik er een groter probleem van dan het is. Misschien heb ik het verkeerd begrepen. En voor je het weet, vertrouw je niet langer op wat je voelt, maar laat je angst bepalen wat je gelooft.

Soms weet je diep vanbinnen wat je nodig hebt, maar durf je er niet naar te handelen. Je weet dat iemand je niet goed behandelt, maar je zoekt excuses voor diens gedrag. Je voelt dat je een bepaalde situatie bent ontgroeid, maar je blijft eraan vasthouden omdat het vertrouwd voelt. Je weet dat je een grens moet stellen, maar je bent bang om iemand teleur te stellen of te verliezen. En langzaam begin je jezelf ervan te overtuigen dat jouw gevoelens niet kloppen, dat je te veel vraagt of dat je misschien zelf het probleem bent.

Maar wat als het niet je intuïtie is die je tegenhoudt, maar je angst?

Niet elke twijfel betekent dat je de verkeerde keuze maakt. Soms is twijfel gewoon angst die je probeert te laten geloven dat je niet op jezelf kunt vertrouwen. Angst om fouten te maken, om afgewezen te worden, om iets of iemand te verliezen of om het onbekende tegemoet te gaan.

Angst is niet altijd een wond die nog geheeld moet worden. Soms is angst een stukje van je ego dat je probeert te beschermen tegen pijn, onzekerheid en verandering. Het ego houdt graag vast aan wat vertrouwd en veilig voelt, zelfs wanneer datgene wat vertrouwd is je niet langer gelukkig maakt. Het kiest liever voor de zekerheid van het bekende dan voor de onzekerheid van iets nieuws, zelfs als dat nieuwe misschien precies is wat je nodig hebt om te groeien.

Je ego wil je beschermen. Het herinnert zich wat er misging, probeert te voorkomen dat je opnieuw gekwetst wordt en bedenkt allerlei scenario’s om je voor te bereiden op wat er mogelijk fout kan gaan. Het fluistert dat je beter kunt blijven waar je bent, dat je niet te veel moet verwachten en dat je jezelf beter niet volledig kunt laten zien.

Maar angst probeert je niet altijd iets te vertellen over wat er nú gebeurt. Soms vertelt ze je vooral iets over wat je vreest dat er zal gebeuren. Ze laat je reageren op mogelijkheden alsof het zekerheden zijn. Ze laat je twijfelen aan goede keuzes omdat je niet kunt garanderen dat alles goed zal aflopen.

En juist daar kun je jezelf verliezen: wanneer je zo bang wordt om de verkeerde keuze te maken dat je vergeet dat niets kiezen óók een keuze is. Wanneer je zo bang bent om gekwetst te worden dat je jezelf afsluit voor liefde. Wanneer je zo bang bent om iemand te verliezen dat je jezelf stukje bij beetje opgeeft om diegene te behouden.

Toch is er een belangrijk verschil tussen zelftwijfel en gaslighting. Zelftwijfel betekent dat je je eigen gedachten, beslissingen of waarnemingen in twijfel trekt. Gaslighting is een vorm van psychologische manipulatie waarbij iemand probeert je aan je eigen geheugen, waarnemingen of begrip van de werkelijkheid te laten twijfelen. De twee kunnen met elkaar verweven raken: wanneer iemand je herhaaldelijk laat geloven dat je gevoelens niet kloppen of dat jij altijd het probleem bent, kun je uiteindelijk zo aan jezelf gaan twijfelen dat je je eigen werkelijkheid niet meer vertrouwt.

Maar ook zonder dat iemand anders je manipuleert, kun je jezelf verliezen in je eigen gedachten. Je kunt zo gewend raken aan het in twijfel trekken van jezelf dat je niet meer weet wanneer je voorzichtig moet zijn en wanneer je jezelf juist tegenhoudt.

Daarom is het belangrijk om te leren luisteren naar jezelf, zonder iedere gedachte of ieder gevoel meteen als de waarheid te beschouwen. Je hoeft niet iedere angst te volgen, maar je hoeft haar ook niet te onderdrukken. Je mag haar voelen, onderzoeken en begrijpen, zonder haar automatisch de macht te geven om voor jou te beslissen.

Niet elke angst vraagt om genezing. Soms vraagt angst erom dat je haar herkent, begrijpt en vervolgens niet langer de macht geeft om je keuzes te bepalen.

Je hoeft niet elke angst te overwinnen voordat je verder kunt. Je hoeft niet eerst volledig geheeld, zelfverzekerd of vrij van twijfel te zijn om voor jezelf te kiezen. Je hoeft niet alle oude pijn op te lossen voordat je jezelf toestemming geeft om opnieuw te beginnen.

Soms begint groei juist op het moment dat je bang bent, de twijfel voelt opkomen en toch besluit om jezelf te vertrouwen.

Het ego wil zekerheid voordat je een stap zet. Het wil garanties dat je niet zult falen, dat je niet gekwetst zult worden en dat je geen spijt zult krijgen. Maar het leven biedt die garanties niet. Je kunt alles zorgvuldig overwegen en toch niet weten hoe iets zal aflopen. Je kunt de juiste keuze maken en alsnog verdriet ervaren. Je kunt iemand loslaten en diegene missen. Je kunt een nieuwe weg inslaan en onderweg onzeker worden.

Dat betekent niet automatisch dat je de verkeerde keuze hebt gemaakt. Soms hoort ongemak bij verandering. Soms doet groeien pijn, niet omdat je iets verkeerd doet, maar omdat je iets vertrouwds achter je laat.

Vertrouwen betekent niet dat je geen angst meer voelt. Het betekent dat je leert onderscheid te maken tussen angst die je ergens voor wil waarschuwen en angst die je tegenhoudt om te worden wie je werkelijk wilt zijn.

Je hoeft niet honderd procent zeker te zijn om op jezelf te mogen vertrouwen. Je kunt erkennen dat je je misschien vergist en tegelijkertijd respect hebben voor wat je voelt en wat je hebt meegemaakt. Je kunt openstaan voor een andere kijk op de situatie zonder jezelf meteen ongelijk te geven. En je kunt bang zijn om iemand te verliezen zonder te vergeten dat je jezelf niet hoeft te verliezen om iemand anders te behouden.

Misschien is dat wel een van de belangrijkste lessen die je jezelf kunt leren: niet iedere gedachte verdient je geloof, niet iedere angst verdient je gehoorzaamheid en niet iedere twijfel betekent dat je moet terugkeren naar waar je vandaan kwam.

Soms weet je het gewoon nog niet. En dat mag.

Je mag keuzes maken zonder alle antwoorden te hebben. Je mag grenzen stellen zonder dat iedereen ze begrijpt. Je mag iets loslaten zonder dat je er geen liefde meer voor voelt. En je mag voor jezelf kiezen, zelfs wanneer een deel van jou bang is voor wat dat betekent.

Want uiteindelijk gaat het er niet om dat je nooit meer twijfelt, nooit meer bang bent of nooit meer fouten maakt. Het gaat erom dat je jezelf niet langer verlaat op de momenten waarop je het meest behoefte hebt aan je eigen vertrouwen.

Je hoeft niet te wachten tot je angst verdwenen is om jezelf toestemming te geven om te leven. Soms begint vrijheid wanneer je stopt met wachten tot je nergens meer bang voor bent.

Divine Royalty