Ik merk dat jij mij anders ziet dan ik mezelf voel. Soms lijk ik in jouw ogen sterk, soms zwak. Soms ben ik te veel, soms niet genoeg. Eerst denk ik dat ik iets moet veranderen. Dat het aan mij ligt.

Maar ik kijk beter.

Wat jij in mij ziet, beweegt met jouw stemming. Als jij boos bent, lijk ik fout. Als jij bang bent, lijk ik onveilig. En als jij rustig bent, voel ik ruimte. Dan ben ik gewoon mezelf.

Ik begrijp het langzaam, ik ben een spiegel. Jij kijkt en ziet iets terug dat al in jou leeft. Niet omdat ik het ben, maar omdat jij het meebrengt.

Dat maakt het lichter. Ik hoef jouw beeld van mij niet te dragen. Ik hoef niets uit te leggen of recht te zetten. Wat jij ziet, is van jou.

Ik blijf hier. Met aandacht. Met zachtheid. Ik weet wie ik ben, ook als jij iets anders ziet. En dat is genoeg.

Wendy