En daar was hij weer. Met zachte woorden zei hij; ‘See you around’ en een warme kus op mijn wang.

In dat ene moment voelde ik hoe alles wat niet van mij was, van mij afgleed. Aangehechte energieën lieten los, alsof ik werd opgetild, licht en vrij, terwijl zij zachtjes terugvielen naar de aarde.

Gisteren gaf ik ruimte aan wat in mij leefde.
Er was boosheid, puur en eerlijk. Zelfs het geluid van een metalen zeef in de gootsteen leek luider, alsof mijn binnenwereld gehoord wilde worden. Die boosheid wees mij de weg naar een diep besef: mijn leven doet ertoe.

Mijn hart is zacht, maar ook moe. En daarom kies ik nu anders. Mijn hart gaat geen lasten meer dragen die niet van mij zijn. De liefde die in mij stroomt, richt ik op mezelf, op mijn pad, mijn keuzes en het innerlijke vuur dat mij leidt naar vrijheid.

De kruimels, de spelletjes, de fluisteringen, de afwijzing en het onbegrip…ik laat ze los. Ook de schuld die niet bij mij hoort, geef ik terug. Ik blijf trouw aan mijn waarheid, zonder mezelf daarin te verliezen.

Ik ben hier niet om perfect te zijn.
Ik ben hier om bewust te zijn.
Om naar binnen te kijken waar groei mogelijk is, en zacht te bewegen waar ik mezelf nog tegenhoud. Maar wat een ander kiest, laat ik bij de ander.

Ik stap uit de bekende storm, de chaos die ik inmiddels herken, voordat zij opnieuw schade kan aanrichten. Niet vanuit angst, maar vanuit liefde voor mezelf.

Ik ken mijn diepte.
Ik ken mijn kracht.
En in die stille helderheid blijft één waarheid staan. Respect!
Niet als iets waar ik om vraag, maar als iets wat vanzelf ontstaat wanneer ik volledig in mezelf rust.

De deur sluit zich zachtjes…voor alles wat niet langer met mij mee mag.

Divine Warrior